Bir Garip Yolcu
Avni Bozkaya (Güldalı) — Pasinler, Erzurum
Bir seyyah oldum; yollar bana, ben yollara sevdalı,
Ömrüm demledim; zaman bana, ben zamana sevdalı.
Atiye baktım; gözler kayboldu dipsiz ufuklarda
Sermaye buldum; mazi bana, ben maziye sevdalı.
Koştum, yoruldum! Bitmez sandığım aydınlık günlerde,
Hikmeti buldum; gece bana, ben geceye sevdalı
Avare oldum; beyhude tozdum kalabalıklarda,
Huzuru buldum; uzlet bana, ben uzlete sevdalı,
Pervane döndüm! Aşk denen ıssız sevda çölünde,
Hep serap gördüm; Leyla bana, ben Leyla’ya sevdalı.
Yandım yakıldım! Ciğerim kebap gibi kavrulmakta,
Hummaya daldım; düşler bana, ben düşlere sevdalı.
Bir katre idim; damla, damla sel oldum vadilerde,
Umman’a koştum; Umman bana, ben Umman’a sevdalı.
Cananı andım; bir terennüm, hoş bir seda dilimde.
Ben, benden geçtim; yâdı bana, ben yâdına sevdalı.
Şeyda bülbülüm; inlerim Canan’ımın Gülşen’inde,
Devrana geldim; güller bana, ben güllere sevdalı.
İnkıyat ettim; başım düştü mukaddes eşiğinde,
Tebessüm gördüm; yüzü bana, ben yüzüne sevdalı.
Asude oldum; son demimdir, Azrail başucumda,
Bir kabre girdim; toprak bana, ben toprağa sevdalı.
Ruhumu gördüm; şimdi bahtiyar asli vatanında,
Maksuda vardım; Ukbâ bana, ben Ukbâ’ya sevdalı
Uzlet: Yalnızlık, tenhaya çekilme
İnkıyat: Teslim olma, baş eğme
Asude: Hareketsiz, durgun
Gülşen: Gül bahçesi
Ukbâ: Ahiret
02.02.2007
Avni Bozkaya
Tüm şiirler için: Güldalı - Avni Bozkaya