Şehitler Ölmez
Avni Bozkaya (Güldalı) — Pasinler, Erzurum
(Bu şiir, Alim YILMAZ komutanımıza ve bütün şehitlerimize armağandır.)
Şehidin kalbine şehadeti olur malum,
Yüzünden eksik olmaz gülücük ve tebessüm.
Şehitlerin diline önceden hikmet gelir,
Eşten, dosttan, anadan, yardan helallık alır.
“Vatana fedadır bu canım, mahsun olmayın,
Ben ölürsem sakın ha; arkamdan ağlamayın.”
Hakk’a teslim anıdır ki vakit oldu tamam,
Vurulur lakin dilinden yükselir son kelam.
Mübarek analar aslan parçası doğurur,
Gözyaşı akmaz; etrafa metanet savurur.
Eşi haykırır: “Zamanı değil ağlamanın,
Evlatlarım nöbetini devralın babanın.”
Evladı bayrağı sallar başı dik en önde,
“Babacığım rahat uyu, davan kalmaz yerde.”
“Şehitler ölmez! Vatan bölünmez!” nidasıyla,
Naaşı taşınır “Allah-u Ekber” sedasıyla.
Şehitler yıkanmaz, kefenidir elbisesi,
Meleklerdir; onun başının en son bekçisi.
Kur’an’da meth eylemiştir onları Rabbimiz,
Temenna eyleyip daima saygı gösteriniz.
“Demeyin Allah için ölenlere; ölüler,
Onlar asla ölü değildir, her an diriler.”
Toprak çürütür tevdi edilen her bedeni,
Şehitlerin ise asla sararmaz kefeni.
Fare, yılan, çıyan vücuduna yaklaşamaz,
Bedenden daima kan damlar asla kurumaz.
Ölenlerin amel defteri kapanır bir bir,
Şehitlerin açık; mahşere dek alır ecir.
Gösterir iki parmağını Yüce Peygamber,
Cennette daim oluruz; ikimiz beraber.
Yüce Peygamberdir; gidilecek en son durak,
Uzun söze ne hacet, Akif’e verin kulak:
“Ey şehit oğlu şehit isteme benden makber,
Sana aguşunu açmış duruyor peygamber.”
23.04.2006
Avni Bozkaya
Tüm şiirler için: Güldalı - Avni Bozkaya